De omgeving

 

De somberheid, futloosheid en het gebrek aan blijdschap over de baby staan in schril contrast met de verwachte roze wolk. Daarom heeft de moeder met een postpartum depressie vaak last van sterke gevoelens van schaamte en schuld. Jonge moeders praten sowieso niet gemakkelijk over negatieve gevoelens bij het ‘moederen’. Daardoor denken vrouwen met een postpartum depressie vaak dat zij de enigen zijn die zich zo voelen. Jammer genoeg, want dat is beslist niet waar! Jonge moeders met een postpartum depressie ontkennen bovendien soms hun gevoelens. Hun isolement wordt daardoor alleen maar groter. Sommige vrouwen denken zelfs dat hun gevoelens het bewijs zijn dat ze ‘onbewust’ het kind niet willen. Ze beseffen niet dat de negatieve gevoelens bij de ziekte horen en verdwijnen wanneer de depressie voorbij is.

 

Tips voor de omgeving

• Praat met de jonge moeder over haar gevoelens en gedachten. Help haar te praten over de negatieve gevoelens, zonder dat ze zich daar schuldig over voelt.
• Probeer de depressieve gevoelens niet ‘weg te praten’. Geef geen adviezen en tips. Begrip, sympathie en de bereidheid serieus te luisteren zijn het belangrijkst.
• Overleg welk deel van de zorg voor kind en huishouden u als partner, familie en vrienden kunt overnemen, zodat de jonge moeder ook tijd voor zichzelf heeft.
• Iedereen in de omgeving van een vrouw met een postpartum depressie kan slachtoffer worden van haar agressieve buien en uitvallen. Bedenk dat die bij de depressie horen. Juist u bent het ‘doelwit’, omdat de moeder zich bij u durft te uiten en veilig voelt.
• Overleg met de huisarts als u zich zorgen maakt over de jonge moeder en deze elk probleem ontkent.
• Zoek meer informatie over postpartum depressie, in bibliotheek, boekhandel of op internet.
• Zoek zelf steun als het u teveel wordt.