Het verhaal van mevrouw Van Bommel

 

 

Mevrouw Van Bommel (74) durft nauwelijks nog haar huis uit. De boodschappen doet haar schoondochter José. Een buurjongen laat de hond uit. Alleen al bij de gedachten dat ze alleen naar de winkel moet, raakt mevrouw Van Bommel in paniek. Als ze al naar buiten gaat, zorgt ze ervoor dat er iemand meegaat. Steeds vaker krijgt ze onverwachts last van hartkloppingen en benauwdheid.

 

De angst begon toen ze anderhalf jaar geleden, na vijftig jaar huwelijk, haar man verloor. Veel dingen die ze altijd samen deden, moest ze nu alleen doen. Ze belde haar kinderen steeds vaker op met de vraag of zij misschien met haar boodschappen wilden doen, wilden wandelen, of meegingen naar de tandarts. Dat deden ze graag, om haar te steunen. Maar ze merkten niet dat hun moeder alleen nauwelijks meer de deur uitkwam.
Toen raakte mevrouw Van Bommel een keer onverwacht in paniek. Haar zoon was net bij haar op bezoek. Ineens werd ze duizelig en misselijk, ze viel bijna flauw. Haar zoon bracht haar naar de huisarts. Zijn moeder onderging allerlei onderzoeken. Uiteindelijk stelde een dokter vast dat ze lichamelijk niets mankeerde, maar dat ze een angststoornis had.

 

Mevrouw Van Bommel krijgt nu medicijnen. Daardoor kan ze zelfstandig een psycholoog bezoeken en deelnemen aan een cursus voor angst bij ouderen. Daar ontmoet ze lotgenoten met wie ze goed kan praten. Mevrouw Van Bommel voelt zich nu wat beter en durft er steeds vaker alleen op uit te gaan. Een paar keer in de maand kan ze nu zelf de hond uitlaten of een boodschap doen.