Het verhaal van meneer Dijkstra

Meneer Dijkstra (47) is een rustige man, boekhouder, gelukkig getrouwd. Twee jaar geleden voelde hij zich zomaar maandenlang somber en futloos. Een beetje overwerkt, dacht hij zelf.

Langzamerhand is hij zich beter gaan voelen, zelfs zo goed dat hij een grote verbouwing in huis aanpakte. De keuken, het toilet en de badkamer moesten nodig worden opgeknapt, verklaarde hij. In no time had hij de benodigde spullen aangeschaft. De mooiste designs, de beste merken. Mevrouw Dijkstra herkende haar man nauwelijks nog. Hun spaargeld was hem altijd heilig geweest en aan een verbouwing had hij zich nooit eerder gewaagd. Nu werkte hij dag en nacht. Voor slapen en eten had hij geen tijd meer.

Na een week belde mevrouw Dijkstra gealarmeerd haar huisarts. Want als haar man zo doorging, vreesde ze voor uitputting of een hartaanval.

Tijdens zijn huisbezoek kon de huisarts met eigen ogen zien dat mevrouw zich terecht zorgen maakte: overal lag gereedschap en bouwmateriaal tussen de brokstukken van wat meneer Dijkstra voortvarend had gesloopt. Die verklaarde dat hij binnen twee dagen een droompaleisje voor zijn vrouw zou maken. Slaap had hij dankzij een ‘mentale uitvinding’ niet meer nodig. Ondanks aandringen van de huisarts wilde meneer Dijkstra niets weten van hulp. Waar was die voor nodig? Hij was juist hypergezond!

Met hulp van familie en vrienden kon de verbouwing nog in goede banen worden geleid. Maar meneer Dijkstra stortte na enkele weken in, totaal uitgeput. De psychiater die werd geraadpleegd, stelde vast dat meneer Dijkstra een manische periode had doorgemaakt en herkende de voorafgaande sombere periode als depressie.

Meneer Dijkstra gebruikt nu lithium. Zowel zijn sombere als zijn overactieve stemmingen zijn niet meer teruggekomen. Binnenkort begint hij met een psycho-educatieve cursus bij de ggz-instelling in zijn regio. Want zo’n hectische tijd wil hij echt nooit meer meemaken!