Het verhaal van de familie Hoekstra

Henk en Ria Hoekstra vormen samen met hun drie kinderen een gelukkig gezin. Dan begint Bart, de zoon van vijf, te klagen over hoofdpijn. Soms is die pijn zo erg dat Bart het uitgilt. De specialist constateert een onbehandelbare hersentumor.

De jaren daarna gaat Ria volledig op in de verzorging van Bart. Henk steekt naast zijn drukke baan veel tijd en energie in het huishouden. Tijd voor elkaar en voor hun twee dochters is er nauwelijks.
Bart overlijdt als hij tien is. Naast veel verdriet is er ook een gevoel van opluchting. De afgelopen jaren waren een lijdensweg voor Bart, maar ook voor de overige gezinsleden.

Henk pakt al snel de draad weer op. De meisjes doen zoveel mogelijk leuke dingen met vriendinnen. Ria voelt zich erg alleen in haar verdriet. Ze begrijpt niet dat de anderen zomaar door kunnen leven. Ze slaapt slecht en loopt overdag als een schim door het huis. Soms is ze zo treurig dat ze het liefst zelf ook dood wil.

Henk stort zich steeds meer op zijn werk. Ria verwijt hem dat hij geen verdriet heeft, en hij verwijt haar dat ze hun gezin verwaarloost. Door alle spanningen krijgt Henk last van zijn maag en hoofdpijn. De huisarts adviseert hem om, samen met Ria, naar een psycholoog te gaan.

De psycholoog legt uit dat mensen heel verschillend kunnen reageren op zo’n groot verlies. Henk, Ria en de kinderen hebben nooit écht met elkaar over hun gevoelens gepraat. De psycholoog constateert ook dat Ria in haar verdriet is vastgelopen.

Ze voert gesprekken met Ria alleen, met Henk erbij en met het hele gezin. Pas dan ontdekken alle gezinsleden hoeveel verdriet ze ieder voor zich hebben om Bart. Door met elkaar te praten vinden ze begrip en steun bij elkaar. Zo leren ze het verlies een plaats te geven.