Het verhaal van Roy

Drie maanden geleden meldde Roy (34 jaar) zich ziek. Aan het werk lag het niet, op zijn vorkheftruck in het magazijn voelde hij zich prima. Maar door zijn collega’s was hij zich steeds ellendiger gaan voelen. Roy dronk in de pauze geen koffie in de rokerige kantine en hij had een hekel aan hun flauwe grappen. Steeds vaker was hij zelf het mikpunt van grappen.

Als Roy iets zei, keken zijn ploeggenoten demonstratief de andere kant op. ’s Ochtends kon er geen ‘hallo’ meer af. Toen al zijn knopen een keer van zijn werkkleding waren, meldde Roy dit bij de chef. Die riep de ploeg bij elkaar. De collega’s vonden dat Roy van een mug een olifant maakte: het was een grapje! Het pesten ging door en de grappen werden hatelijker. Twee collega’s waren het ergst, de anderen lachten mee of hielden zich afzijdig.

Roy kreeg last van maagkrampen, sliep steeds slechter en ging met lood in zijn schoenen naar zijn werk. Toen hij op een dag zijn werkschoenen vol sigarettenpeuken vond, knapte er iets in hem. Overstuur vertrok hij naar huis. Al die tijd had hij thuis niets gezegd, maar nu luchtte hij zijn hart bij zijn vrouw.

In overleg met de huisarts ging Roy naar een maatschappelijk werkster. Zij stimuleerde hem meer voor zichzelf op te komen. Roy volgde een assertiviteitscursus en begon te ontdekken hoe hij kon voorkomen dat mensen een loopje met hem namen.

Op het werk besprak hij met de bedrijfsmaatschappelijk werkster en zijn chef de situatie in de ploeg. Uiteindelijk werden de twee pesters uit elkaar gehaald. Na een paar maanden durfde Roy het aan om weer aan de slag te gaan. De sfeer in zijn ploeg was een stuk verbeterd. Maar bij Roy was er voorgoed iets kapot. Inmiddels heeft Roy een nieuwe baan, met fijne collega’s. Hij werkt er alweer een paar maanden, tot volle tevredenheid van hem en zijn nieuwe baas.