Dysthyme stoornis

• Wat is een Dysthyme stoornis
• Welke klachten treden op
• Oorzaken
• Behandeling

Bij iemand met een dysthyme depressie doen zich minder verschijnselen voor dan bij iemand met een ‘gewone’ depressie. En de verschijnselen die zich voordoen zijn minder intens. Wanneer de klachten van zo’n milde depressie tenminste twee jaar aanwezig zijn, wordt gesproken van een dysthyme depressie. Kenmerkend is dat een dysthyme depressie in ernst kan wisselen: lange perioden waarin men somber is kunnen worden afgewisseld door korte perioden waarin het wat beter gaat.

Overigens kan bij een dysthyme stoornis nog een ‘gewone’ depressieve stoornis komen. We spreken dan van een depressie die gesuperponeerd (opgestapeld) is op de dysthyme stoornis. Dit wordt ook wel een dubbele depressie genoemd.

In vergelijking met de ‘gewone’ depressie zijn er, naast de sombere stemming, bij de dysthyme depressie veel minder bijkomende klachten. Bovendien wisselen de verschijnselen bij een chronische depressieve stemming sterk. Ze zijn afhankelijk van de persoon en situatie.

Over het algemeen kan men stellen dat naast de sombere stemming die tenminste twee jaar duurt, er sprake is van twee (of meer) van onderstaande klachten:

• slechte eetlust of teveel eten
• veel of juist heel weinig slapen
• weinig energie of vermoeidheid
• gering gevoel van eigenwaarde
• slechte concentratie of mogelijkheden om tot een besluit te komen
• gevoelens van hopeloosheid.

Dat de verschijnselen van een dysthyme stoornis relatief licht zijn wil nog niet zeggen dat iemand met een dysthyme depressie niet lijdt. Het lijden is juist zwaar, omdat er geen perioden zijn dat diegene zich echt goed voelt. Daarnaast ondervindt hij/zij ook behoorlijke beperkingen in het functioneren, zowel privé als op het werk.

Mensen met een dysthyme depressie voelen zich over het algemeen zeer ongelukkig en eenzaam. Nog meer dan bij de ‘gewone’ depressie is het moeilijk om erkenning te krijgen voor de dysthyme depressie. Door de omgeving worden mensen met een dysthyme depressie vaak gezien als negatief en lastig om contact mee te onderhouden.

Er is zelden of nooit één oorzaak aan te geven voor het ontstaan van een dysthyme depressie. Algemeen wordt aangenomen dat het bij alle vormen van depressie om meerdere factoren gaat, die gezamenlijk bijdragen aan het ontstaan. Zowel biologische, sociale als psychologische factoren spelen een rol.

Als oorzaak voor de dysthyme depressie worden specifieke psychogene factoren (bijvoorbeeld chronische lichamelijke ziekten of chronische psychische en sociale belasting) en neurotische factoren genoemd. Daarom werd deze vorm van depressie vroeger ook wel psychogene of neurotische depressie genoemd.

Kort gezegd is een neurose een uiting van een onbewust psychisch conflict. Dit conflict veroorzaakt angst, die zich op verschillende manieren uit. Onder meer in een nerveuze gespannenheid of in een depressieve stemming. Men is zich er niet altijd van bewust waar precies de schoen wringt. Het gaat immers om een onbewust psychisch conflict.
Dat kan al dateren uit de jeugd. Men kan bijvoorbeeld door voortdurend kritiek van de ouders veel “deuken” in het gevoel van eigenwaarde hebben opgelopen. Of men kan al vroeg veel hevige teleurstellingen hebben meegemaakt. Te denken valt hierbij aan het verlies op jonge leeftijd van vader of moeder of bijvoorbeeld lichamelijk en/of seksueel geweld (incest).

Als zich in de jeugd veel psychische schokken (trauma’s) hebben voorgedaan, dan kan het karakter “neurotisch” vervormd zijn geraakt. We spreken dan van een karakterneurose, of tegenwoordig liever van een persoonlijkheidsstoornis.

Een chronisch depressieve stemming gaat niet vanzelf weer over, hooguit voor een korte periode. Ook is deze depressie meestal moeilijker te behandelen dan andere depressies. Het gebruik van medicijnen (antidepressiva) leidt vaak tot vermindering van de klachten, maar neemt de depressie niet helemaal weg. De depressie kan wel als minder zwaar beleefd worden. Ook door psychotherapie kan de depressie verminderen. Door psychotherapie kan geleerd worden de depressie beter in de hand te houden. Het dagelijks functioneren wordt daardoor verbeterd.