Column 2010

Rampen
01 februari 2010
Terwijl ik dit aan het schrijven ben, hoor ik op de radio over het grote aantal doden dat een verwoestende aardbeving in Haïti heeft veroorzaakt.

 

Lieve lezers,

 

Terwijl ik dit aan het schrijven ben, hoor ik op de radio over het grote aantal doden dat een verwoestende aardbeving in Haïti heeft veroorzaakt. We horen en lezen erover en zien verschrikkelijke beelden op  tv. We blijven met een gevoel van onmacht achter. Wat kun je hiertegen doen? Geld doneren lijkt de enige mogelijkheid om een bijdrage te leveren aan het verzachten van zoveel leed.

 

Dit maken we elk jaar meerdere malen mee. Natuurrampen, oorlogen, terrorisme, het gaat maar door. Ik voel me altijd zo dankbaar dat mij dit soort verschrikkingen tot nu toe bespaard is gebleven. Het is toch onvoorstelbaar dat je zoiets meemaakt. Toch maken we allemaal rampen mee, persoonlijke rampen, waarmee we moeten leren leven. Ziektes, overlijden van dierbaren, wij krijgen er allemaal mee te maken.

 

Om belevenissen te verwerken, moeten we leren loslaten. Om door te kunnen gaan met leven, moeten we ons vaak aanpassen aan die situatie zoals die zich voordoet. Beperkingen die een ziekte meebrengt bijvoorbeeld, moeten we leren accepteren en altijd voor ogen blijven houden en dankbaar zijn voor wat we nog in staat zijn te doen.

 

Vrijheid bestaat in het erkennen van grenzen. - Krishnamurti

 

Liefs,

Katy