Column 2009

Lieve Lezers,

Dit wordt mijn 50e column, die toevalligerwijs geplaatst wordt in de feestelijke maand december, in het jaar dat het Fonds Psychische Gezondheid 60 jaar bestaat. Een beetje feest voor mij, een groot feest voor het Fonds. Het past allemaal goed in deze traditiegetrouw feestelijke maand.

Ruim tweeënhalf jaar geleden werd ik gevraagd om columns te schrijven voor de website van het Depressie Centrum. Ik werkte toen in de binnenstad van Utrecht en we spraken in mijn lunchpauze af in een café vlakbij mijn werk.  Spaanse taferelen zeg maar, een zakelijk gesprek in een café. Het maakte alles nog meer bijzonder dan het al was. Ik, columns schrijven? Geen idee of ik dat kon. Toen ik aan mijn eerste begon, was ik heel snel aan het maximum aantal woorden dat ik mocht gebruiken en had ik nog niets gezegd. Dat werd dus aanpassen, maar tot mijn verbazing lukte dat wonderwel. Het was een nieuwe uitdaging die ik graag aanging en nu 50 columns later, kan ik alleen maar concluderen dat het mij heel veel voldoening heeft gebracht, dus op naar de volgende 50.

De voldoening en genoegen van het schrijven, wordt des te groter wanneer ik reacties lees van mensen, die laten weten dat zij wat aan mijn woorden hebben. Dat is nog altijd mijn drijfveer, vurig wensend dat ik mensen hoop kan geven om uit de duisternis te verrijzen!

Ons leven is zoals de loop van de zon. Op het donkerste punt belooft het dag te worden. - London Times

Liefs,
Katy