Column 2009

Lieve Lezers,

Al maandenlang is crisis alles wat de klok slaat. Apart van de ‘gewone’ ellende waar de wereld normaal al mee te kampen heeft, zoals oorlogen, honger, natuurrampen, slachtoffers van allerlei vreselijke misdrijven, hebben we nu ook nog toenemende werkeloosheid, globale economische crisis, wereldwijde griep. Ben je niet depressief, dan zou je het worden. Niet te geloven hoeveel narigheid we over ons heen krijgen.

Geen enkel werelddeel wordt dit keer gespaard, geen enkel land is gevrijwaard van negatieve ontwikkelingen. Toch is er een wezenlijk verschil in de mate van ellende waarin de mensen in verschillende landen moeten leven. Wanneer een land al achtergesteld was, komt de crisis extra hard aan en als een land welgesteld was, kan die nog wel tegen een stootje. Wij horen natuurlijk tot de laatste groep. En ook al is het minder hard, wij worden er ook door getroffen. Het is uiteindelijk een achteruitgang en dat voelt nooit goed.

Als we ons uiterste best doen, kunnen we misschien toch iets positiefs halen uit al het negatieve dat ons omringt. Het zal niet makkelijk zijn, maar ik denk dat ieder van ons nog steeds heel veel dingen kan opnoemen, die ons goed doen voelen. Het is ook een uitgelezen gelegenheid om na te gaan wat en hoeveel een mens eigenlijk nodig heeft om (gelukkig) te leven. We zien nog steeds ook heel veel mensen, die zich met veel minder dan wij, toch gelukkig voelen.

Laten we dat maar doen, onze zegeningen tellen, dan ontdekken we misschien dat het er toch nog heel veel zijn en dat we nog steeds dankbaar kunnen zijn dat we (hier) leven.

Te leven is een gunst, te weten hoe is een kunst - Oosterse Wijsheid

Liefs,

Katy