Column 2009

Elk begin heeft een eind en elk eind een begin. Er zijn in ons leven veel verschillende soorten begin en eind. Heel ingrijpende, zoals de eerste dag naar school, de eerste baan, het verlaten van je ouderlijk huis en zelfstandig gaan wonen (samen of alleen) het krijgen van een kind. Dit zijn allemaal spannende, veelbelovende, hoopgevende gebeurtenissen, die naarmate de tijd verstrijkt normaal en vanzelfsprekend worden. Soms voldoen ze aan onze verwachtingen, soms ook totaal niet.

Er zijn dingen waarvan we willen dat er nooit een eind aankomt, zoals een fijne vakantie, anderzijds kunnen we soms niet wachten totdat iets voorbij is, bijvoorbeeld bezoek dat je liever ziet gaan dan komen. In het alledaagse zijn we voortdurend bezig met het beginnen en eindigen van dingen. Aankleden, opstaan, werken, schoonmaken, koken…… Deze zaken zijn routine en daar staan we niet zo vaak bij stil. Toch kunnen ze veel voldoening geven als we dat wel doen.

De “grote” dingen in het leven vergen meer overdenkingtijd en veel wikken en wegen. Zoals een serieuze relatie met iemand aangaan, een nieuw huis kopen, een nieuwe baan beginnen. Deze zaken vragen om meer inlevingsvermogen om een beeld te krijgen van hoe het zal zijn. Het zijn natuurlijk ook deze omvangrijke dingen die ons leven het meest markeren en ons de grootste vreugde of de ergste teleurstelling bezorgen.

Toch deinzen we er niet voor terug, omdat het gewoon bij het leven hoort. Het leven is vooruit gaan en al lijkt het soms op een achteruitgang, toch is het een vooruitgang, want het brengt ons verder in het leven. Als de ervaring goed is, des te beter, is de ervaring niet goed, dan kunnen we er altijd iets van leren. En zo gaan we verder naar de volgende stap.

Daarom denk ik dat we ten volle moeten genieten van een mooie situatie en hoop moeten blijven houden als we het moeilijk hebben. Niet stilstaan, doorgaan, blijven doen, blijven hopen.

“Elk bereikt doel is weer het begin van een nieuwe tocht, en zo tot in het oneindige” - Arthur Schopenhauer

Liefs,

Katy