Column 2009

Lieve lezers,

Een wonderlijk iets; slaap. Veel slapen en duf opstaan en weinig slapen en fit opstaan. Het klinkt tegenstrijdig en toch ervaar ik het wel vaak. We kunnen niet zonder, dan komen we zelfs te overlijden en wat te denken van slaaponthouding als martelpraktijk. Er gebeurt van alles tijdens die onwakkere toestand. Lichamelijke functies worden vertraagd, we zijn niet bij bewustzijn, maar toch werken onze hersenen onafgebroken door. Het helpt om dingen te verwerken, om tot rust te komen, om de nieuwe dag weer aan te kunnen. Met ingaan van de zomertijd missen we maar 1 uur slaap, maar zelfs dat brengt ons in de war. Er schijnen in de week erna zelfs meer ongelukken en hartinfarcten voor te komen. Zo belangrijk is slaap.

Tegelijkertijd kan het ook iets vreselijks zijn, waar we ons niet aan durven over geven vanwege terugkerende nachtmerries, maar ook iets waar we zo erg naar verlangen dat het uitblijft. Het kan ook zo zijn dat je wel 12 uur lang slaapt, maar dat je door de een of andere slaapstoornis, zoals slaapapneu, nooit goed uitgerust bent.

Zelf ben ik nu zover dat als ik om 4.00 uur wakker word en niet verder kan slapen, me er niet druk over maak, ook al gaat om 6.00 uur de wekker voor een nieuwe dag en heb ik maar een paar uur geslapen. Ik accepteer het, sta op en ga iets doen, de krant lezen, een kruiswoordpuzzel maken, een column schrijven. Het werkt bij mij in ieder geval veel beter dan er tegenin gaan en maar persé willen slapen, terwijl het toch niet lukt.

Maar wat is het zalig om in je bed te kruipen, na een dag bezig te zijn geweest met van alles en nog wat, terwijl het buiten hard waait, regent of misschien wel een aantal graden vriest. Je lekker onder het dekbed te nestelen en je over te geven aan wat er komen gaat. Hopelijk is dat een heerlijke nacht vol mooie dromen, die ons bij het wakker worden een gevoel meegeven van gelukzaligheid die de hele dag duurt.

Wat zou het heerlijk zijn als iedereen, met meer of minder uren slaap, veel of weinig dromen, in ieder geval (uit)gerust zou kunnen ontwaken.

Liefs,

Katy